>>  HAYATA BAŞLIK ATAMADIM

Bugünlerde en fazla sessizliğin sesini duyuyorum. Önceleri sessizlik,
gün batımlarında kızıla boyanan ufuklardan beni seyrederdi,
şimdilerde masamın üzerinde ki beyaz kâğıtlara düşürdüğüm her harfte
ben onu seyrediyorum. Bana hayatın karanlık olduğunu söyleyenlere sitem etmeden, sessiz kelimelerin ortasına bırakıyorum kendimi.

İç dünyamın dışında ki çok sesli bütün yaşamlardan koşar adımlarla kaçıp, sessizliğin gövdesine dizdiğim harflerime yaslıyorum başımı.
Ses, sessizliğimle anlam buluyor. Sessizlik her yer de konuşabilen ses oluyor. Acaba, hangi sessiz cümlemin içine kendimi gizlesem gürültüler bana ulaşmaz?

“alışılmadık bir kent masalı onunkisi”
***
Final Pazarlama: 0212 445 80 00
***